Techniki głębokiego nurkowania
Do końca tej lekcji będziesz potrafił:
- Wyjaśnij, jak ważne jest utrzymywanie kontaktu z kolegą
- Opisz, jak wykonywać głębokie nurkowania z zanurzeniem i wynurzeniem
- Wyjaśnij, jak zmienia się zużycie gazu podczas nurkowania na większą głębokość
Kontakt z kumplem
Rozdzielenie partnera jest szczególnie niepokojące podczas nurkowań głębokich, ponieważ może doprowadzić do zakończenia nurkowania. Dzieje się tak, ponieważ często brakuje gazu i czasu na postój, aby odnaleźć się i kontynuować nurkowanie. Aby uniknąć rozstania:
-
Utrzymujcie kontakt, pozostając blisko siebie i patrząc sobie w oczy podczas zanurzania i wynurzania. Na dnie pomaga pływanie obok siebie.
-
Jeśli dowodzisz zespołem, płyń powoli i regularnie konsultuj się z partnerem.
-
Wykorzystuj kontakt fizyczny, aby być blisko partnera, np. trzymając go za rękę lub zapinając pas BCD w warunkach słabej widoczności.
Pamiętaj, że jeśli stracisz kontakt z partnerem, szukaj go przez minutę. Jeśli nie znajdziesz go po minucie, powinieneś wynurzyć się na powierzchnię i tam do niego dołączyć.
Zejścia i wynurzenia dla nurkowań głębokich
Podczas nurkowania z widocznym dnem, orientacja w wodzie jest zazwyczaj łatwa. Jednak gdy nie widać dna, pomocne może okazać się zanurzanie nogami do przodu. Taka pozycja zmniejsza zawroty głowy i pomaga utrzymać orientację. Wielu nurkom łatwiej jest w niej wyrównać ciśnienie. Alternatywnie, można zanurzyć się z głową lekko nad stopami, w pozycji ‘skoku spadochronowego’.
Kontrola pływalności jest kluczowa dla regulacji prędkości wynurzania i zanurzania podczas nurkowania. Jednak w niektórych sytuacjach, takich jak nurkowanie w prądzie, może zaistnieć konieczność spowolnienia lub zatrzymania wynurzania lub zanurzania bez utraty kontaktu z liną. Zazwyczaj trzyma się jej, ale jeśli potrzebujesz obu rąk wolnych lub druga ręka jest zajęta, może to być niemożliwe.
W takim scenariuszu możesz skorzystać z dwóch metod. Po pierwsze, możesz oprzeć łokieć o linę. Ta metoda jest szybka i zmniejsza prędkość. Może jednak być męcząca i niewygodna, jeśli musisz wykonać zadanie wymagające więcej czasu i wysiłku, takie jak regulacja obciążenia.
Druga metoda polega na owinięciu nogi wokół liny i służy głównie do zatrzymywania się. Po zajęciu pozycji możesz pozostać w niej przez kilka minut, jeśli to konieczne.
Przystanki bezpieczeństwa
Przystanki bezpieczeństwa to standardowa procedura podczas nurkowania, szczególnie po nurkowaniu na znacznych głębokościach. Są one niezbędne, ponieważ wraz ze schodzeniem na głębsze wody wzrasta ciśnienie, co powoduje, że organizm wchłania więcej azotu. Zbyt szybkie wynurzanie bez umożliwienia organizmowi wydalenia nadmiaru azotu może prowadzić do choroby dekompresyjnej.
Wykonując przystanek bezpieczeństwa na mniejszych głębokościach na kilka minut przed wynurzeniem, nurkowie pozwalają organizmowi na stopniowe uwalnianie nagromadzonego azotu. Zmniejsza to ryzyko choroby dekompresyjnej i zapewnia bezpieczniejszy powrót na powierzchnię.
Niezależnie od tego, czy jest to rutynowy przystanek bezpieczeństwa, czy awaryjny przystanek dekompresyjny, oba te elementy odgrywają kluczową rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa i dobrego samopoczucia nurków. Ważne jest, aby nurkowie skrupulatnie przestrzegali tych procedur, aby zminimalizować ryzyko związane z eksploracją głębin morskich.
Awaryjne przystanki dekompresyjne
Wyobraź sobie, że nurkujesz głęboko przez dłuższy czas i nagle Twój komputer nurkowy zaczyna wyświetlać ostrzeżenia, że przebywasz zbyt długo na głębokości. Ojej, prawda? W takim scenariuszu musisz działać szybko.
Awaryjne przystanki dekompresyjne są konieczne, gdy nurek spędza zbyt dużo czasu na głębokości, co powoduje nadmierne gromadzenie się azotu w organizmie. Przystanki te są kluczowe dla uniknięcia poważnych zagrożeń zdrowotnych związanych z chorobą dekompresyjną, takich jak bóle stawów, drętwienie, zawroty głowy, a w ciężkich przypadkach nawet paraliż lub śmierć.
Jeśli korzystasz z komputera nurkowego, zapewni Ci on wskazówki dotyczące wymaganych przystanków, które musisz wykonać podczas nurkowania. Powinieneś postępować zgodnie ze wskazówkami komputera nurkowego, aż do wykonania wszystkich przystanków. Jeśli jednak komputer przestał działać lub nie korzystasz z niego, zapoznaj się z poniższymi wskazówkami.
Jeśli przekroczyłeś limit bezdekompresyjny o mniej niż 5 minut, zatrzymaj się na głębokości 5 metrów na 8 minut i unikaj nurkowania przez co najmniej 6 godzin. Z drugiej strony, jeśli przekroczyłeś limit bezdekompresyjny o więcej niż 5 minut, powinieneś wydłużyć przystanek na głębokości 5 metrów do 15 minut i unikać nurkowania przez co najmniej 24 godziny. Przestrzeganie tych wytycznych jest niezbędne, aby zapewnić sobie bezpieczeństwo podczas nurkowania i po nim.
Wyporność podczas nurkowań głębokich
Jak już się dowiedziałeś, prawidłowe wyważenie przed nurkowaniem jest kluczowe. Innymi słowy, mając na sobie cały sprzęt i pusty BCD, powinieneś unosić się na wysokości oczu, wstrzymując normalny oddech, i powoli opadać podczas wydechu. Po dostosowaniu do pełnej butli, dodaj dwa kilogramy. Pamiętaj, że głębokie nurkowania mogą spowodować kompresję skafandra i utratę wyporności, co może prowadzić do jeszcze większej utraty wyporności. Nie zmniejszaj jednak balastu, bo możesz mieć zbyt dużą wyporność, aby wykonać skuteczny przystanek bezpieczeństwa na koniec nurkowania.
Regularna regulacja pływalności jest niezbędna, aby uniknąć nagłych zanurzeń i wynurzeń. Staraj się zachować neutralną pływalność podczas osiągania pożądanej głębokości. Dotyczy to również dotarcia do przystanku bezpieczeństwa podczas wynurzania. Powolne zanurzanie pozwala zminimalizować ryzyko ucisku maski, uszu, zatok lub suchego skafandra i zapobiec szkodom dla organizmów morskich. Powolne wynurzanie jest również zalecane w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia choroby dekompresyjnej.
Więcej na temat poprawy pływalności możesz dowiedzieć się na kursie NovoScuba Buoyancy i Adventure Dive.
Techniki oddechowe do nurkowania głębokiego
Utrzymywanie powolnego, głębokiego i ciągłego oddechu podczas nurkowania na dużych głębokościach jest kluczowe. Należy unikać nadmiernego wysiłku, ponieważ gaz staje się gęstszy wraz z głębokością, co wymaga większej energii oddechowej. Zbyt szybkie oddychanie może powodować duszność, dając wrażenie, że automat oddechowy nie dostarcza wystarczającej ilości gazu. Zaleca się unikanie wszelkich forsownych aktywności, które mogą prowadzić do przyspieszonego oddechu.
Spróbuj wykonywać głębokie, powolne oddechy przeponowe, aby oddychać efektywnie podczas nurkowania. Ta technika pozwala na napełnianie płuc od dołu, co przekłada się na lepszą wymianę gazową przy mniejszym zużyciu energii. Jest to również najbardziej relaksujący sposób oddychania i może pomóc w utrzymaniu optymalnej techniki oddechowej.
Zużycie gazu
Podczas nurkowań głębokich należy pamiętać, że im głębiej się zanurzasz, tym szybciej zużywasz gaz. Oznacza to, że musisz ostrożnie planować zużycie gazu. Zaplanuj ciśnienie na zakręcie, uwzględniając wystarczającą ilość gazu na powrót, wynurzenie, przystanek bezpieczeństwa i rezerwę. Zaplanowanie większej rezerwy niż zwykle jest zawsze dobrym pomysłem, ponieważ podczas nurkowań głębokich szybko mogą pojawić się sytuacje awaryjne.
W niektórych przypadkach możesz zacząć nurkowanie na głębokości, ale zakończyć na małej głębokości. Zaplanuj odpowiednio ciśnienie w zakręcie i załóż, że wynurzenie będzie dłuższe i płytsze. Pozwoli ci to zaplanować zużycie gazu i cieszyć się nurkowaniem.
Należy pamiętać, że sytuacje awaryjne związane z niskim poziomem gazu lub jego brakiem mogą stać się poważniejsze podczas nurkowania na dużej głębokości. Aby tego uniknąć, należy regularnie sprawdzać zapas gazu. Im głębiej nurkujesz, tym częściej powinieneś to robić.