เทคนิคการดำน้ำลึก
เมื่อสิ้นสุดบทเรียนนี้ คุณจะสามารถ:
- อธิบายความสำคัญของการรักษาการสื่อสารกับบัดดี้ของคุณ
- อธิบายวิธีการลงและขึ้นในการดำน้ำลึก
- อธิบายว่าการใช้ก๊าซเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรเมื่อคุณดำน้ำลึกลงไป
การสื่อสารกับบัดดี้
การพลัดหลงกับบัดดี้เป็นเรื่องที่น่ากังวลเป็นพิเศษในระหว่างการดำน้ำลึก อาจนำไปสู่การสิ้นสุดการดำน้ำไดฟ์นั้นได้ เนื่องจากมักมีก๊าซและเวลาไม่เพียงพอที่จะหากันแล้วดำน้ำต่อ เพื่อหลีกเลี่ยงการพลัดหลง:
-
รักษาการสื่อสารกันโดยการอยู่ใกล้ๆ ในระยะที่มองเห็นกันได้ระหว่างการลงและขึ้น เมื่ออยู่ใต้น้ำว่ายเคียงข้างกัน
-
หากคุณเป็นผู้นำทีม ให้ว่ายน้ำช้าๆ และเช็คกับบัดดี้อย่างสม่ำเสมอ
-
ในที่ที่ทัศนวิสัยต่ำ ใช้การสัมผัสทางกายกับบัดดี้ของคุณ เช่น จับมือ หรือจับสายรัด BCD
จำไว้ว่าถ้าคุณขาดการติดต่อกับเพื่อน ให้ตามหาพวกเขาสักหนึ่งนาที ถ้าหลังจากหนึ่งนาทีแล้วยังไม่เจอ ให้ขึ้นไปบนผิวน้ำแล้วกลับไปหาพวกเขาอีกครั้ง
การลงและขึ้นสำหรับการดำน้ำลึก
เมื่อดำน้ำแล้วสามารถมองเห็นพื้นทะเล การกำหนดทิศทางของร่างกายมักจะทำได้ง่ายๆ อย่างไรก็ตาม เมื่อคุณมองไม่เห็นด้านล่าง อาจเป็นประโยชน์ถ้าเอาเท้าลงก่อน ท่านี้จะช่วยลดอาการวิงเวียนบ้านหมุน และช่วยให้คุณจับทิศทางได้ นักดำน้ำหลายคนพบว่าตำแหน่งนี้ปรับสมดุลในหูได้ง่ายกว่า อีกทางเลือกหนึ่ง คุณสามารถลงโดยให้ศีรษะอยู่เหนือระดับเท้าเล็กน้อยในท่า 'ดิ่งพสุธา'
การควบคุมการลอยตัวเป็นสิ่งสำคัญในการควบคุมอัตราการขึ้นและลงระหว่างการดำน้ำ อย่างไรก็ตามในบางสถานการณ์ เช่น การดำน้ำที่มีกระแส อาจจำเป็นต้องชะลอหรือหยุดการขึ้นหรือลงโดยไม่ให้หลุดจากสายอ้างอิง ปกติแล้วคุณควรจับสายไว้ แต่ถ้าคุณต้องการให้มือว่างทั้งสองข้าง หรือมืออีกข้างไม่ว่าง ก็อาจเป็นไปไม่ได้
ในสถานการณ์ดังกล่าว มี 2 วิธีที่คุณสามารถทำได้ วิธีแรก คุณสามารถใช้ข้อพับแขนเกี่ยวสายเชือกไว้ วิธีนี้รวดเร็วและลดความเร็วของคุณ แต่มันก็อาจเหนื่อยและไม่สบายนักถ้าคุณจำเป็นต้องทำอะไรที่ต้องใช้เวลาและความพยายามมากขึ้น เช่น การปรับระบบน้ำหนัก
วิธีที่สองคือการพันขาของคุณรอบเส้น และส่วนใหญ่ใช้สำหรับการหยุด เมื่ออยู่ในตำแหน่งแล้ว คุณสามารถอยู่ในนั้นได้หลายนาทีหากจำเป็น
หยุดพักเพื่อความปลอดภัย (Safety Stops)
หยุดพักเพื่อความปลอดภัย (Safety Stops) เป็นขั้นตอนมาตรฐานในการดำน้ำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากการดำน้ำที่ระดับความลึกมาก การหยุดนี้เป็นสิ่งสำคัญเนื่องจากในขณะที่นักดำน้ำลงไปในน้ำลึก ความดันที่เพิ่มขึ้นจะทำให้ร่างกายดูดซับไนโตรเจนมากขึ้น การขึ้นเร็วเกินไปโดยไม่ปล่อยให้ร่างกายคายก๊าซไนโตรเจนส่วนเกินออกมาอาจทำให้เกิดโรคลดความกดอากาศได้
ด้วยการหยุด safety stop ในที่ตื้นขึ้นสักพักหนึ่งก่อนจะขึ้นสู่ผิวน้ำ นักดำน้ำจะปล่อยให้ร่างกายค่อยๆ คายไนโตรเจนที่สะสมอยู่ออกมา ซึ่งจะช่วยลดความเสี่ยงจากโรคลดความกดอากาศ และรับประกันการกลับขึ้นสู่ผิวน้ำได้อย่างปลอดภัยยิ่งขึ้น
ไม่ว่าจะเป็นการหยุดพักเพื่อความปลอดภัยตามปกติหรือการหยุดพักเพื่อลดความดันฉุกเฉิน ทั้งสองอย่างนี้มีบทบาทสำคัญในการสร้างความมั่นใจในความปลอดภัยและความเป็นอยู่ที่ดีของนักดำน้ำ สิ่งสำคัญคือนักดำน้ำต้องปฏิบัติตามขั้นตอนเหล่านี้อย่างเคร่งครัดเพื่อลดความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับการสำรวจใต้ทะเลลึกให้เหลือน้อยที่สุด
หยุดพักลดความกดฉุกเฉิน (Emergency Decompression Stops)
ลองจินตนาการว่าคุณดำน้ำลึกเป็นเวลายาวนาน และทันใดนั้น ไดฟ์คอมพิวเตอร์ของคุณก็เริ่มกระพริบเตือนว่าคุณอยู่ในความลึกนานเกินไป แย่แล้ว ใช่มั้ย? ในสถานการณ์สมมตินี้ คุณต้องจัดการอย่างรวดเร็ว
การหยุดพักลดความกดฉุกเฉินเป็นสิ่งจำเป็นเมื่อนักดำน้ำใช้เวลานานเกินไปในความลึก ส่งผลให้มีการสะสมไนโตรเจนในร่างกายมากเกินไป การหยุดนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งในการหลีกเลี่ยงความเสี่ยงร้ายแรงที่เกี่ยวข้องกับอาการป่วยจากการลดความกด เช่น ปวดข้อ อาการชา เวียนศีรษะ และในกรณีร้ายแรงอาจเป็นอัมพาตหรือเสียชีวิตได้
หากคุณใช้ไดฟ์คอมพิวเตอร์ มันจะให้คำแนะนำเกี่ยวกับการหยุดพักที่คุณจำเป็นต้องทำระหว่างการดำน้ำ คุณควรทำตามไดฟ์คอมพิวเตอร์ของคุณจนกว่าคุณจะเสร็จสิ้นการหยุดพักทั้งหมด อย่างไรก็ตามหากคอมพิวเตอร์ของคุณหยุดทำงานหรือคุณไม่ได้ใช้ไดฟ์คอมพิวเตอร์ คุณควรคำนึงถึงคำแนะนำต่อไปนี้
หากคุณเกินขีดจำกัดการดําน้ำที่ไม่ต้องพักลดความกดน้อยกว่า 5 นาที ให้หยุดพักที่ความลึก 5 เมตร เป็นเวลา 8 นาที และหลีกเลี่ยงการดำน้ำเป็นเวลาอย่างน้อย 6 ชั่วโมง ในทางกลับกัน หากคุณเกินขีดจำกัดการดําน้ำที่ไม่ต้องพักลดความกดเกิน 5 นาที คุณควรเพิ่มเวลาการหยุดพัก โดยอยู่ที่ 5 เมตร เป็นเวลา 15 นาที และหลีกเลี่ยงการดำน้ำอย่างน้อย 24 ชั่วโมง สิ่งสำคัญคือต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์เหล่านี้เพื่อความปลอดภัยของคุณในระหว่างและหลังการดำน้ำ
การลอยตัวในการดำน้ำลึก
ดังที่คุณได้เรียนรู้ไปแล้ว การตรวจสอบให้แน่ใจก่อนดำน้ำว่าคุณใช้ก้อนน้ำหนักอย่างถูกต้องถือเป็นสิ่งสำคัญ กล่าวอีกนัยหนึ่ง ขณะสวมอุปกรณ์ทั้งหมดและไม่ต้องเติมลมใน BCD คุณควรลอยน้ำในระดับสายตาขณะกลั้นหายใจตามปกติ และตัวค่อยๆ จมลงเมื่อหายใจออก หลังจากปรับแต่งเมื่อใช้ถังอากาศที่เต็มถัง เพิ่มก้อนน้ำหนักอีก 2 กิโลกรัม โปรดจำไว้ว่าการดำน้ำลึกอาจทำให้ชุดดำน้ำของคุณบีบอัดและสูญเสียการลอยตัว ซึ่งอาจส่งผลให้จมยิ่งขึ้น อย่างไรก็ตาม อย่าลดก้อนน้ำหนัก ไม่เช่นนั้นคุณอาจลอยเกินกว่าที่จะทำ safety stop ได้ตอนท้ายไดฟ์
การปรับการลอยตัวของคุณอยู่เสมอเป็นสิ่งสำคัญในการหลีกเลี่ยงการขึ้นและลงอย่างกะทันหัน ตั้งเป้าที่การลอยตัวเป็นกลางเมื่อคุณไปถึงระดับความลึกที่ต้องการ นอกจากนี้ยังใช้เมื่อไปถึงจุด safety stop ระหว่างการขึ้นด้วย ด้วยการลงอย่างช้าๆ คุณสามารถลดความเสี่ยงที่จะเผชิญกับการบีบตัวของหน้ากาก หู โพรงไซนัส หรือชุดดรายสูทได้ และป้องกันไม่ให้เกิดอันตรายต่อสิ่งมีชีวิตในทะเล แนะนำให้ขึ้นช้าๆ ด้วยเช่นกัน เพื่อลดโอกาสที่จะเจ็บป่วยจากการลดความกดอากาศ
คุณสามารถเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับการปรับปรุงการลอยตัวของคุณให้ดียิ่งขึ้นได้จากหลักสูตร NovoScuba Buoyancy และ Adventure Dive
เทคนิคการหายใจสำหรับการดำน้ำลึก
การรักษารูปแบบการหายใจที่ช้า ลึก และต่อเนื่องในขณะที่ดำน้ำลึกเป็นสิ่งสำคัญ ควรหลีกเลี่ยงการออกแรงมากเกินไป เนื่องจากก๊าซจะมีความหนาแน่นมากขึ้นเมื่อคุณดำน้ำลึกมากขึ้นซึ่งต้องใช้พลังงานในการหายใจมากขึ้น การหายใจเร็วเกินไปทำให้ช่วงหายใจสั้น เกิดความรู้สึกว่าเร็กกูเลเตอร์จ่ายก๊าซไม่เพียงพอ แนะนำให้หลีกเลี่ยงกิจกรรมที่ออกแรงมากจนทำให้หายใจเร็วได้
ลองหายใจลึกๆ ช้าๆ จากช่องท้องเพื่อการหายใจอย่างมีประสิทธิภาพระหว่างการดำน้ำ เทคนิคนี้ช่วยให้คุณเติมอากาศได้เต็มปอด ซึ่งส่งผลให้มีการแลกเปลี่ยนก๊าซดีขึ้นแต่ใช้พลังงานน้อยลง นี่ยังเป็นวิธีการหายใจที่ผ่อนคลายที่สุดและสามารถช่วยให้คุณรักษาเทคนิคการหายใจที่เหมาะสมที่สุดได้
ปริมาณการใช้ก๊าซ
เมื่อดำน้ำลึก สิ่งสำคัญคือต้องจำไว้ว่ายิ่งคุณดำน้ำลึกเท่าไร คุณจะยิ่งใช้ก๊าซหมดเร็วขึ้นเท่านั้น ซึ่งหมายความว่าคุณต้องวางแผนการใช้ก๊าซอย่างระมัดระวัง วางแผนจุดเปลี่ยนระดับความกดดันโดยให้มีก๊าซเพียงพอสำหรับขากลับ การขึ้น ทำ safety stop และเหลือสำรองไว้ การวางแผนสำรองก๊าซมากกว่าปกติเป็นความคิดที่ดีเสมอ เนื่องจากเหตุฉุกเฉินสามารถเกิดขึ้นได้อย่างรวดเร็วในการดำน้ำลึก
ในบางกรณี คุณอาจเริ่มดำน้ำลึกแล้วไปจบบริเวณที่ตื้น วางแผนจุดเปลี่ยนระดับความกดดันของคุณให้เหมาะสม และสมมติว่าคุณจะขึ้นไปในบริเวณที่ตื้นและอยู่นานขึ้นในการดำน้ำ สิ่งนี้จะช่วยให้คุณสามารถวางแผนการใช้ก๊าซและเพลิดเพลินไปกับการดำน้ำ
สิ่งสำคัญคือต้องจำไว้ว่าเหตุฉุกเฉินจากอากาศเหลือน้อยหรืออากาศหมดสามารถกลายเป็นเรื่องวิกฤตได้เร็วขึ้นในการดำน้ำลึก เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหานี้ หมั่นตรวจสอบปริมาณก๊าซเป็นระยะ ยิ่งคุณดำน้ำลึกมากเท่าไร คุณก็ยิ่งควรตรวจสอบบ่อยขึ้นเท่านั้น